God,

De Goede Week en de Paastijd nopen ons tot dieper nadenken over leven, dood en herleven. Ik werd daar eens te meer toe aangespoord door een klein voorval op een lenteachtige dag in april.

In de late middag wandelde ik met de hond langs de vijver in het park. Voorbij de ronding van het pad stonden op het grasbegroeide talud twee tienerjongens naast hun fietsen in gesprek.

Een van de twee liet zijn rijwiel vallen, kwam op me afgestormd en hakkelde met een bedrukt gezicht: "Oh, mevrouw, kom toch eens kijken, er ligt een kuikentje dood".

Inderdaad, er lag een vuistgroot bruin-geel donsje met de pootjes omhoog. Een van de kleintjes die je jaar op jaar achter moedereend aan ziet trippelen en die bijna allemaal, de één na de ander, in het niet verdwijnen.

"Ja mannen, niks aan te doen, het is dood."

"Maar mevrouw, dat is toch erg!"

Onderweg naar huis begon ik er over na te denken en later sprak ik erover met mijn zoon, hoe vreemd selectief mensen omgaan met dood en alles wat daarbij hoort.

Een dood eendekuiken, maar voor evenveel konden die twee knullen 's avonds onbewogen zitten kijken naar de doden van Kobe of Tsjetsjenië of verrukt meeleven met moord en doodslag in een detective-serie.

Een hele week werd ons het lijden van Uw Zoon voorgehouden dat uitmondde in
een gruwelijke dood. Was het - zij het niet schuldeloos - sterven van de beide andere gekruisigden niet even wreed?

De bijbelse verhalen over oorlog, dood en verderf: Egyptenaren verdronken in de zee, de strijders rond Jericho, in de pan gehakte Filistijnen kunnen we lezen zonder pijnlijke gevoelens.

De dood onder Hutu's en Tutsi's, Palestijnen en Koerden en die van onze soldaat in Bosnië raken ons even bij het nieuws.

In de zaak van de au-pair in Amerika gingen de gevoelens uit naar het onder verdenking staande meisje, niet naar het gestorven kind.

Een dood kuikentje, gevallen blad, een overleden mens, dood hoort bij leven ...

Aanvaardbaar, ja Heer, maar we durven het nog niet zo goed aan.

Duister dooraderde schittering in uw ketting van kralen, leven, dood en opstaan ten leven in eeuwigheid.

God, ik weet er nog geen raad mee, laat mij niet vallen ...

U groet Uw liefhebbende
Martha