God,

We hebben een goede vriend verloren. Onverwacht en plotseling is hij over de grens gegaan van tijd naar eeuwigheid. Hij laat een grote leegte achter; op de eerste plaats natuurlijk voor zijn gezin, zijn familie.

Het was een man die nadrukkelijk aanwezig was, hardwerkend, sturend, eerlijk en oprecht in alles, altijd liefdevol. Heilig? Neen, hij had zijn gebreken, duidelijk zijn ongemakkelijkheden.

Zalig? Vast en zeker! Jezus heeft ons toch geleerd dat we welkom zijn in uw huis. Hij is bij U en hier blijft ons alleen de herinnering aan een goed mens. Ook voor zijn vrouw en kinderen zal hij op den duur herinnering worden. Alhoewel.... hij zal hun een aanwezige herinnering zijn. Ze zullen hem groter en edeler gaan zien. Ze zullen hem aanroepen, hem raad en steun vragen en voorspraak bij U. Ze zullen hem zalig heten!

Josemaria EscribaDeze gedachten kwamen bij me op, Heer, toen ik in de voorbije weken voortdurend las over de zaligverklaring van Josemaria Escriba. Wat een gedoe toch! Hij was niet alléén zalig verklaard voor uw troon aangekomen. Er was ook nog Josefina Bakita, de vrijgekochte slavin, maar die kwam in het grote verhaal niet voor.

Vele duizenden mensen waren op het St. Pietersplein aanwezig. Hoevelen zullen in de verre toekomst de nu verheerlijkten nog kunnen noemen.

Ik geloof stellig dat in uw vele woningen meer heiligen en meer zaligen en eerbiedwaardigen zijn opgenomen waarvan de paus nooit heeft gehoord en nooit zal horen.

God, ik bid U dat ik hen bij U mag ontmoeten als mijn uur is gekomen.... maar Heer weet dat ik geen haast heb.

lk groet U hartelijk
Uw liefhebbende Martha